Bir tutam radiohead yürek burkar

Thom Yorke, Jonny Greenwood, Colin Greenwood, Ed O’ Brien, ve Phil Selway.. Bu beş isimden oluşan Radiohead çok tartışılan tarzıyla kitleleri peşinden sürüklüyor. Bir yandan O.K. Computer ile yüzyılın en iyi albümleri arasında gösterilirken, diğer yandan Amnesiac ile deneysel takılan, kafalarındaki karmaşayı müziğe dökmekten öte gidemeyen(¿) bir İngiliz grubu.. Fakat grubun bir Thom Yorke gerçeği var ki kimse onun müzik dehasını tartışamıyor. Ben de dahil olmak üzere birçoğumuz anlamadığımız yerlerde de “vardır bi bildiği” şeklinde geçiştiriyoruz. Kitlesel ölümlere(!) yol açabilecek acılar enjekte etmekte bizlere. Bir örgüt lideri gibi fanlarına gizli mesajlar yolluyor notalar arasından..

Grup elemanlarının hepsi İngiltere, Abington’ da okurken tanışıyorlar birbirleriyle. İlk gruplarına koydukları isim “On a Friday” Çünkü genelde cuma günleri prova yapıyorlar. Radiohead ilk albümü “Pablo Honey” i 1993 te çıkarıyor. Bu albüm aynı zamanda “Creep” in de bulunduğu albüm. Bu albümle Amerika ve Avrupa’ da, özellikle de İsrail’ de büyük başarılar sağlıyorlar. 1995′ te The Bends albümüyle yeniden büyük bir çıkış yapıyorlar. “Creep” ile Amerika’ da yaptıkları büyük başarıya erişemeseler de özellikle Avrupa’ da çok başarılılar. Radiohead artık “Fake Plastic Trees” ve bence en az “Creep” kadar etkileyici olan “Street Sprit (Fade Out) gibi şarkılarıyla müziğin en önemli kültlerinden biri haline geliyor. Artık kendilerine “tapan” yüzbinlerce hayranları var..

Birçok insan The Bends den sonra aynı başarıyı sağlayamayacağı görüşündeydiler. Hayranlarının ise onlara güveni tamdı. Ve radiohead hayranlarını yanıltmadı. “O.K. Computer” piyasa sürüldükten sonra inanılmaz olumlu tepkiler aldı. Hatta yüzyılın en iyi üç albümünden biri seçildi. Albümün ilk hit parçası “Paranoid Android” di. Grup bu parçanın radyoda yayınlanmasını çok istemedi. O yüzden parça radyolarda çok seyrek yeraldı. Daha sonra MTV de esas parçalar arasında klipleri dönmeye başladı. O.K. Computer de sağlanan başarıda en büyük katkı, vokalde Thom Yorke’ un mükemmel vurgu ve vokal triplerinin yanında elbette olumlu ve yerinde albüm kritiklerine aittir.

Bugün birçok insan Radiohead’ i bilmeyebilir. Bu da grubun en güzel özelliklerinden biridir. Onlar sadece yüreklerinden geleni notaya aktarırlar ve bunu yaparken ticari kaygı gütmezler. Bu günümüz rock grupları için oldukça nadir bir özelliktir. Bu özelliklerini de grubun beşinci ve son albümleri olan “Amnesiac” (bu yazı yazıldığı sırada amnesiac son albümleriydi) ile daha da pekiştirmişler.

Uzun bir kayıt aşamasından sonra grup Eylül 2000′ de “Kid A” albümlerini çıkardılar. Single’ ları, röportajları ve klipleri olmamasına karşın ilk albüm satışlarının ilk haftasında Amerika listelerinde bir numaraya yükseldiler. Az önce de adı geçen albümleri “Amnesiac” ı Haziran 2001′ de çıkardılar. Bu albümü dinleyen birisi, kariyerlerinin zirvesindeyken böyle bir albüm yapmanın intihar olacağını düşünebilirler. Çünkü albüm tam manasıyla süzme, aşmış bir müzik anlayışına sahip. Bu müziğin herkese hitabetmeyeceği ortada. Kesinlikle kendilerini tatmin etmek için yapılmış olduğu da. Albüm ritim anlayışınızı baştan sona değiştirebilecek şarkılara sahip. Yine başınızı döndürüyor, yine damdan düşmüş gibi oluyorsunuz. Ama bu sefer önce albümü keşfetmeniz için bir müddet süre gerekebilir. Dedim ya herkese hitabetmesi güç. Benim beğenmem bir müddet zamanımı aldı da..